Τετάρτη, Ιουνίου 03, 2009

Πολύ πολιτικά...σχεδόν προσωπικά

Ήταν αρχές Ιούνη του 85 και έκανε απίστευτη ζέστη. Λένε ότι ήταν ένας από τους χειρότερους καύσωνες της χρονιάς. Η χώρα είχε εθνικές εκλογές. Εκείνος προσκολλημένος στην μεγάλη αλλαγή, στον μεγάλο ηγέτη, στη μερίδα εκείνη που επένδυσε τόσα πολλά στο καινούργιο φωνάζοντας δανεισμένα από την αριστερά πως ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά. Εκείνη, αμετακίνητη στα πιστεύω και στις ιδεολογίες της πάσχιζε με μια άλλη μερίδα Αριστερών για το θρυλικό 17% που δεν επιτεύχθηκε ποτέ.

Και θα ήταν μια τυπική εκλογική αναμέτρηση που θα είχε μείνει απλά στην πολιτική ιστορία του τόπου και όχι της οικογενείας αν εκείνη δεν ήταν στις μέρες της για να γεννήσει. Έκανε απίστευτη ζέστη και η ιδέα του…ψηφίζω στον τόπο διαμονής μου…δεν είχε γεννηθεί ακόμα. Αλλά και η ιατρική δεν είχε προχωρήσει τόσο. Ξέραμε ότι θα γεννήσει. Ότι ήταν στις μέρες της. Αλλά το πότε ακριβώς…άγνωστο. Η μέρα των εκλογών ήταν μια πολύ καλή ημερομηνία. Και η προηγούμενη όπως και η επόμενη. Εκείνη ήξερε ότι θα προλάβαινε να ψηφίσει. Εκείνος πάλι δεν ήταν και τόσο σίγουρος. Έφυγε χαράματα…7 ώρες δρόμος και γύρισε αυθημερόν. Κάθε ψήφος μετράει σκεφτόταν και έτσι πέρασε είκοσι ώρες στο δρόμο.

Πάλι το δικό της είχε γίνει. Δύο μήνες πριν είχαν μάθει ότι ήταν κόρη. Εκείνη ήθελε κόρη, εκείνος ήθελε γιό. Σήμερα…χρόνια μετά…είναι αυτός που πια λέει πως χρειάζεται κρυφή συνταγή για να πετύχεις κόρη με την πρώτη.

Μέρα των εκλογών και το πείσμα της έχει μείνει σε όλων την μνήμη. Με την κοιλιά πήγε να ψηφίσει μόνη της. Και μετά κατευθείαν αεροδρόμιο για να παραλάβει τη μαμά της που ερχόταν. «Γιατί να ανέβω τελευταία στιγμή από το νησί; Γιατί να μείνεις μόνη σου;» αναρωτιόταν η μαμά της. «Μα για να ψηφίσεις» την αποστόμωσε η κόρη που δεν σήκωνε πολλά πολλά…ειδικά πολιτικά. «Και πήγαινε με τον μπαμπά να ψηφίσετε. Κάθε ψήφος μετράει» συμπλήρωσε πριν κλείσει το τηλέφωνο. Το πώς βρέθηκε το εισιτήριο για να ανέβει από το νησί είναι ακόμα και σήμερα ένας άλυτος γρίφος. Μόνη της και πάλι έκανε τα κουμάντα της…και δεν έμαθε ποτέ κανείς.

Όταν πια στο αεροδρόμιο δεν υπήρχε ταξί ούτε για δείγμα…εκεί τα χρειάστηκε. Οι εποχές που οι κόκκινες σημαίες ανέμιζαν είχε περάσει ανεπιστρεπτί. Τώρα πράσινες…πολλές πράσινες σε οχήματα που κόρναραν και ένας λαός που είχε ήδη δώσει τη ζωή του εργολαβία…χωρίς προκαταβολή. Και πάλι το πείσμα της είχε χτυπήσει…κόκκινο. Κι ας σταματούσαν για να την πάρουν. Εκείνη αρνιόταν πεισματικά.

Μετά; Ε μετά λίγο πολύ η ιστορία είναι γνωστή και προβλέψιμη. Ένας σύντροφος με κόκκινη σημαία βρέθηκε για να τις μαζέψει από το Ελληνικό…το Πασοκ βγήκε πανηγυρικά σε εκείνες τις εκλογές…Εκείνη γέννησε αφού το νταβαντούρι είχε τελειώσει κορίτσι…και εκείνος ο καύσωνας δεν έλεγε να τελειώσει.

Παιδί της πολιτικής και του έρωτα…έμαθα από εκείνη πως αν δεν αλλάξεις τον μικρόκοσμό σου…δεν πρόκειται να αλλάξεις του κόσμο. Και αποστήθισα από εκείνον πως η πολιτική είναι παντού. Σε κάθε έκφανση της ζωής, διέπει και χαρακτηρίζει τα πιο μικρά και τα πιο μεγάλα.

Καλή ψήφο συντρόφια. Να πάτε να ψηφίσετε.

24 σχόλια:

BUTTERFLY είπε...

Θα παμε Σταχτομπουτα μου, να εισαι σιγουρη! Και ελπιζω ο καθενας μας να ψηφισει αυτο που του επιβαλει η συνειδηση του και μονο!
Σε φιλω!
Οπου να' ναι εχεις και γενεθλια...

apos είπε...

Aγαπημένο μου πλάσμα,

μπορεί η μαμά να μην είδε ποτέ την περίφημη «Β' Κατανομή» με το 17% (ρώτα κανέναν παλαιότερο να στο εξηγήσει), πέτυχε μια χαρά εκλογικό αποτέλεσμα. Στο μαιευτήριο.

εμείς εδώ ψηφίζουμε. παρέα με τους ηλικιωμένους της γειτονιάς, τους οποίους ενίοτε διευκολύνουμε να ανεβούν τη σκάλα (άλλο αν γκρινιάζουμε μετά).

VK in Athens είπε...

Την καλύτερη ψήφο έριξε η μανούλα τότε. Ένα Όργιο ναααααα!!!! Πριγκίπισσα μου...εεε... πριγκίπισσα μου!!

katerina είπε...

Πέρασα ένα κοκκινο, για να προλάβω να ειμαι σπιτι στις 12.00. Δεν τα καταφερα, ειναι 12.26. Τουλάχιστον στην Ελλαδα.
Δεν πειράζει, σου χρωστάω 26 λεπτά.

Πριγκηπέσσα χρονια πολλά. Να εισαι παντα Πριγκηπέσσα, ότι κι αν γινει, όπως κι αν πάνε τα πραγματα είτε ο άνεμος ειναι ουριος, ειτε ειναι κοντρα.

Συνηθως ευχομαι καθε καλό. Λεω να παραβω την συνηθη...ευχή μου, και να ευχηθώ απο καρδιάς, κάθε γοητευτικό. Μα τι ειναι γοητευτικό; Α, δεν ξερω, δεν υπάρχει ορισμός, απλά ότι γοητευει κάθε στιγμή, πιθανότατα για να αντικατασταθεί...την επομενη γοητευτική στιγμή, με κάτι γοητευτικότερο.
Χρονια πολλλλλλλλά Σταχτοπουτα μου. Όλα καλά.

Υ.Γ. Θα με κεράσεις την κληση;;;

leila είπε...

δηλαδη να ευχηθουμε χρονια πολλα και καλη ψηφο, ετσι;

leondokardos είπε...

.....και παρόλη τη ζέστη, τα τρεξήματα, τα κόκκινα και τα πράσινα, την αγωνία,το "αποτέλεσμα" άξιζε τα πάντα, ήταν ο,τι καλύτερο...
Νάσαι πάντα καλά,χρόνια πολλά.

phlou...flis είπε...

Μάλλον θα σ' ακούσω

Στέργιος είπε...

γεια,
Δεν είχα τη τύχη να ξαναμπώ εδώ, παρά τα σπουδαία λόγια της Κατερίνας. Σ΄ εκείνες τις εκλογές του ’85 φαίνεται έγιναν δυο γέννες. Η μια ενός «πλάσματος» όπως είναι φανερό και η άλλη ενός τέρατος. Και το τέρας ήταν η νέα πολιτική λιτότητας με τα πολύ σκληρά μέτρα του Ανδρέα όπως η περίφημη απαγόρευση αυξήσεων μισθών για την οποία πήγαν φυλακή κάποιοι εργοδότες που δεν συνεμορφώθησαν…

Τώρα οι ευρωεκλογές δείχνουν επανάληψη της φάρσας. Μετά τη κάλπη το ανεμολόγιο δείχνει μπαράζ σκληρών μέτρων. Εκτός και αν το αποτέλεσμα παραλύσει τη κυβέρνηση μέχρι να πάει σε εκλογές. Εκείνο δηλαδή το χαμένο 17% ξεπεραστεί τώρα με το παραπάνω απο το σύνολο αυτών που αμφισβητούν την πολιτική εξουσία.

Κοντός ψαλμός αλληλούια.

Πάω για ψήφο…

Sxoliastis είπε...

Ασε ρε Cindy τα στερεότυπα...

Αν θέλεις να τιμήσεις αυτους που τότε ψήφισαν (και σωστά ψήφισαν τότε, άλλο αν η ψήφος τους οδήγησε στην μεγαλύτερη κατάρα της Ελλάδας) να κάτσεις σπίτι σου (ναι, στο Λονδίνο, όσο πιό μακρυά γίνεται)...

"Κάθε ψήφος μετράει"... ΑΥΤΆ ΤΑ ΣΤΕΡΕΌΤΥΠΑ, ΟΙ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΊ ΚΑΘΩΣΠΡΕΠΙΣΜΟΊ" θα μας φάνε... αν σήμερα θέλει κανείς να εκφράσει την ΑΠΟΛΥΤΗ απέχθεια προς ΟΛΟΥΣ, να πάει γιά μπάνιο (ή βόλτα στο Χαυντ Παρκ...)... δεν υπάρχει ψήφος διαμαρτυρίας σήμερα, κάθε ψήφος πηγαίνει προς κάποιον που έχει "συμφέροντα"...

Και σιγά το ΚΚΕ που θα μας "σώσει" σήμερα... σιγά το "αγνό" ΚΚΕ των Γερμανών και των συμφωνιών κάτω απ' το τραπέζι με την ΝΔ...

Ξεκόλα, Cindy, γιατί ακόμα κολλημένη είσαι... και η μέρα της γέννησής σου μάλλον αποφράδα ημερα ήταν, όπως -εκ των υστέρων- αποδείχτηκε...

Α... και αφίππευσε το καλάμι... άκου "Παιδί της πολιτικής και του έρωτα…"

Sxoliastis είπε...

...και χρόνια πολλά... με τσάντισες και τα ξέχασα...

Και καλά μυαλά...

patsiouri είπε...

Χρόνια πολλά ρε κορίτσι...δεν είχα ιδέα!!!

Artanis είπε...

Μπράβο ρε θηρίο...Εγώ πάλι, φέτος δεν μπόρεσα...Να δούμε στις Εθνικές τί θα κάνουμε...
Σα να με βλέπω για Ουέλλιγκτον πάντως...
Φιλιά πολλά απο ΝΖ...

cinderella είπε...

@ Butterfly μου

Ελπίζω να πήγατε!!!
Φιλιά κοριτσάρα!!!

cinderella είπε...

@ Απος
Απαιτώ από σήμερα να με αποκαλείτε αγαπημένο μου πλάσμα. Σε κάθε σχόλιο. Ότι κι αν πραγματεύεται. Το καλόπιασμα πάντα το αγαπούσα. Το καλόπιασμα απο καρδιάς...το λατρεύω κιόλας!!!

Η χαρά σας είναι οι ηλικιωμένοι Άπος. Μην κρύβεστε. Πρώτα τους βοηθάτε και μετά τους κάνετε πόστ. Σας ξέρω. Κατι βασικό όμως. Τους παπούδες στις εκλογές να τους προσέχετε. Δεξιά ψηφίζουν!!

cinderella είπε...

@ Όργιο...πριγκιπέσσα παρακαλώ!! Όχι πριγκίπισσα!!!
Μου εχεις λείψει ρε!!! Που είσαι?????

cinderella είπε...

@ Δεν πειράζει ομορφιά μου. Θα σε κεράσω την κλήση. Θα σε κεράσω και μια σεράνο που σου χρωστάω. Μια αγκαλιά που έχω καιρό να σε κάνω και ένα ποτό που έχω πεθυμήσει μαζί σου. Θα είμαι εκεί. Κοντά σου.
Να μου προσέχεις, ναι??

cinderella είπε...

@ Λειλά μου ναι!!
Αν και μπαγιάτεψαν και τα δύο, ναι!!!
Φιλιά κούκλα!!!

cinderella είπε...

@ Λεοντόκαρδέ μου, γλυκιά αγκαλιά, και ευχαριστώ πολύ πολύ!!!
Φιλιά!!

cinderella είπε...

@ phloufli με άκουσες τελικά;;

cinderella είπε...

@ Στέργιε μου καλησπέρα!
Καλώς όρισες και συγγνώμη που απαντώ αργά στα σχόλια αλλά αυτή η εποχή είναι λίγο ζόρικη!

Εκείνο το 17% δεν ξεπεράστηκε πολύ δυστυχώς όπως φάνηκε και προχτές. Και αν αυτή η κυβέρνηση πάιρνει αυτά τα ποσοστά ενώ κοντεύει να μας κλέβει και το χαρτί υγείας δεν νομίζω οτι θα έρθουν εύκολα καλύτερες μέρες.
Ναι, θα συμφωνήσω μαζί σου. Μετά το 85 ήρθαν όντως μαύρες μέρες για τον τόπο πολιτικά. Και υπόσχομαι οτι δεν θα γράψω ποτέ γι αυτές που με έκαναν αυτό που είμαι.
Καλησπέρες Στέργιε, ή μάλλον καλό ξημέρωμα!

cinderella είπε...

@ Σχολιαστή κι εσύ που δεν ψήφισες κι εγώ που ψήφισα στην ίδια ψευδαίσθηση ζούμε. Πως αλλάζουμε τον τόπο, πως κάνουμε την μικροεπανάστασή μας. Εμένα η μικροεπανάστασή μου έφτασε μέχρι την Ελληνική πρεσβεία κι εσένα μέχρι τη Ραφήνα. Εντάξει, όπως μπορεί ο καθένας.

Η κοινή μας συνιστώσα όμως είναι μια. Και εσύ και εγώ αύριο θα πληρώσουμε τους φόρους και τις πολιτικές που κάποιοι χαράζουν με εμάς ή χωρίς εμάς.

Δεν είπα ποτέ πως το ΚΚΕ είναι αγνό Αν ήταν θα ήταν ΜΚΟ και όχι κόμμα.

Υ.Γ. Άσε Σχολιαστή τις προσωπικές επιθέσεις σε μένα. Δεν σου πάνε.

cinderella είπε...

@ Πατσιουράκο μου όμορφο ευχαριστώ!!!
Φιλάκια όμορφη!!

cinderella είπε...

@ Αρτανις μου κι εγώ μην νομίζεις...εδώ στην Ελληνική πρεσβεία ψήφισα!!
Φιλιά εκεί κάτω σε όλους σας!!!

geokalp είπε...

πολύ με άρεσε!
φιλια!!